PostNL

certificatieschema

                            Het werkingsmechanisme van de homeopathie

                

Deze kunstzinnige weergave van het similia beeld in de homeopathie hangt bij VSM Geneesmiddelen bv in de entree. Hij is gemaakt in 1981 door de kunstenares Mieke Oldenburg ter gelegenheid van de opening van het nieuwe gebouw in Alkmaar. Hieronder de oorspronkelijke stilistische weergave die uitleg geeft over de samenhang van de basis principes in de homeopathie. Het geeft mooi weer de centrale rol die het simlia principe in de homeopathie speelt. We noemen het daarom het similia beeld.

              

1. De geneesmiddelproef (rode pijl): Het vaststellen van het werkingsbeeld door dit te testen op gezonde vrijwilligers.
Dit is hierboven afgebeeld met poppetje a dat het middel b krijgt en vervolgens een aantal symptomen laat zien, weergegeven als poppetje c.

2. Het similia principe (dat komt neer op het gelijke met het gelijkende genezen)
Dat is weergegeven hierboven als poppetje d die heel erg lijkt in zijn klachten op de test met de gezonde proefpersoon.

3. Het gebruik van verdunningen die potenties genoemd worden. En als dat wordt gebruikt op grond van bovenstaande principes dan is sprake van homeotherapie.
De bereiding van de potenties is hierboven weergegeven met de zigzag pijl van b naar e.

Omdat de homeopathie maar met name het similia principe in wetenschappelijke kringen ter discussie wordt gesteld is hier uitgebreid onderzoek naar gedaan.

De film "Op eigen kracht; Actuele wetenschap over homeopathie en zelfherstel" die hier getoond wordt is gemaakt na 8 jaar onderzoek aan de Universiteit van Utrecht door de celbiologen Dr. Roel van Wijk en Dr. Fred Wiegant (de film duurt ongeveer 25 minuten). Zij zijn de uitdaging aangegaan om na te gaan of het belangrijkste principe van de homeopathie (similia principe) op cel niveau aangetoond kon worden.

Het onderzoek is gedaan tussen 1990 en 1998. In 1998 zijn de resultaten aan een breed publiek getoond. Maar zoals dat vaker in de wetenschap gaat was de tijd er nog niet rijp voor. Nu meer dan 20 jaar later is hun onderzoek en de samenhang met de homeopathie nog steeds actueel. Zij toonden aan dat een kleine hoeveelheid van een oorspronkelijk giftige stof het herstelmechanisme op celniveau kon versterken. En dat werkte des te beter als de gebruikte stof leek op de giftige stof waarmee eerst de cellen in lichte mate werden vergiftigd. Daarmee lieten ze zien dat ons eigen herstelvermogen onverwacht positief (paradoxaal) reageert op verdunningen van giftige stoffen. En daarmee toonden ze het similia principe op celniveau aan.

Recent heeft Dr R. van Wijk in een lezing over de laatste ontwikkelingen op het gebied van de homeopathie en het zelfherstellend vermogen dit heel treffend met een mooi voorbeeld verder uitgelegd. Hij noemt dat het stofzuigersnoerprincipe. We kennen allemaal deze handige vinding als we het snoer van een stofzuiger hebben gebruikt en dan even een rukje aan het snoer geven om het weer te laten opwinden (herstellen). Je zou dat kunnen vergelijken met het zelfherstel. Als nu dat oprollen stagneert (hetgeen best wel eens gebeurt) dan moet je vooral niet het snoer terug in de stofzuiger willen duwen (reguliere aanpak, gericht op correctie van buitenaf), maar juist even het snoer een klein rukje geven (homeopathische aanpak, kleine soortgelijke dosis gericht op de stimulering van het zelfherstel) en dan kan het zich weer netjes opwinden.

Wilt u meer uitgebreid iets lezen over de werking van de homeopathie of kijkt u liever naar de volgende film die ik u van harte kan aanbevelen. Mogelijk dat u dan iets beter begrijpt hoe het kan en waarom een homeopathisch geneesmiddel werkt. Klik op een van de afbeeldingen op deze pagina of klik hier:

                                                          Op eigen kracht

Het onderzoek is uitgevoerd op initiatief van VSM geneesmiddelen BV waar ik in die tijd verantwoordelijk was voor de afdeling Research and Development.

Martin Dicke

 

Naar de webwinkel...